اول صبحی تو وب سایت بی بی سی چشمم به این عکس شب یلدا افتاد و کلی یاد گذشته کردم. یاد خونه مادریرزگ خدا بیامرزم افتادم. یادش بخیر، چه روزهایی بود.

دیشب نتونستیم به مهمونی شب یلدای بچه های دانشگاه مریلند بریم ولی جاتون خالی مهمونی اداره ما خوب بود. یه چیز جالبی که من نمی دونستم این بود که کلتیک ها و آتئیست ها هم یلدا رو جشن می گیرن. دو سه تا از همکارها  از وقتی فهمیدن که ایرانی ها هم یلدا رو جشن می گیرن، کلی احساس قوم و خویش بودن بهشون دست داده و چپ و راست تبریک می گن. یکیشون هم ترجمه انگلیسی دیوان حافظ رو خریده و هر روز تفالی می زنه و برام می خونه!

امیداورم یلدای خوبی داشته باشین. ما که از خاندان به دوریم، امیداورم به شماها خوش بگذره. راستی، نیازمندها رو هم فراموش نکنید. هر چند یلدا یک شبه فرهنگیه، اما با آجیل کیلویی ۴۰۰۰ تومن شعر خوندن و ساز زدن یه جورایی سخت می شه. این شب ها بهترین فرصت برای شاد کردن دیگرانه.